5 Οκτωβρίου: 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ 

ΗΜΕΡΑ 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Αφιερωμένο σε κάθε δάσκαλο που επιμένει να υπηρετεί το λειτούργημά μας με αγάπη και υψηλό αίσθημα ευθύνης... 

"Θεέ μου,
κάνε ακατάπαυστο τον ενθουσιασμό μου
και περαστική την απογοήτευση. 

Βγάλε από μέσα μου αυτό τον ασίγαστο πόθο
για δικαιοσύνη που εξακολουθεί να με ταράζει,
το γελοίο απομεινάρι της διαμαρτυρίας
που βγαίνει από μέσα μου όταν με πληγώνουν. 

Κάνε με να είμαι πιο μάνα από τις μάνες,
για να μπορέσω ν' αγαπήσω
και να υπερασπίσω όπως αυτές,
αυτό που δεν είναι σάρκα της σάρκας μου. 

Βόηθα με να πετύχω να κάνω για καθένα
απ' τα παιδιά μου το στίχο μου τέλειο
και να σου αφήσω την πιο δυνατή μου μελωδία,
για όταν τα χείλη μου δεν θα τραγουδούν πια...

Κάνε με αδιάφορη για ό,τι μπορεί
να μην είναι αγνό.
Δώσε μου απλότητα και βάθος,
λύτρωσέ με απ' το να είμαι
περίπλοκη ή κοινότυπη στο καθημερινό μου μάθημα.

Δώσε μου δύναμη να υψώσω τα μάτια
πάνω απ’ το στήθος μου με τις πληγές,
μπαίνοντας κάθε πρωί στο σχολειό μου.
Να μη φέρνω στην έδρα μου τις υλικές μου ανησυχίες,
τις καθημερινές μικροαστικές θλίψεις μου.

Ελάφρυνε το χέρι μου στην τιμωρία
κι απάλυνέ το ακόμα πιο πολύ στο χάδι.
Να μαλώνω με πόνο,
να ξέρω ότι έχω διορθώσει αγαπώντας.
Κάνε να γεμίσει με πνεύμα
το χτισμένο με τούβλα σχολειό μου. 

Να τυλιχτεί με τη λάμψη του ενθουσιασμού μου
η φτωχή του αυλή, η γυμνή του αίθουσα.
Η καρδιά μου να είναι η κολώνα του
και η αγνή μου θέληση πιο δυνατή
από τις κολώνες και το χρυσάφι
των πλούσιων σχολείων..."

(Απόσπασμα από επιλεγμένους στίχους της Χιλιανής ποιήτριας Gabriela Mistral, που πήρε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1946).